يكى از شما پر از چرك شود بهتر از آن است كه پر از شعر گردد « 1 » . مؤلف : اين روايت از طرق شيعه نيز از امام صادق ( ع ) از رسول خدا ( ص ) روايت شده است « 2 » . و در تفسير قمى مىگويد : مردم را موعظه مىكنند و خود متعظ نمىشوند ، نهى از منكر مىكنند و خود از آن دست بر نمىدارند ، امر به معروف مىكنند و خود عمل نمىكنند ، اينان همان كسانيند كه خداى عز و جل درباره شان فرمود : * ( « ألَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ » ) * يعنى در هر مذهب و راهى مىروند * ( « وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ » ) * و مىگويند چيزهايى را كه خود عمل نمىكنند و اينان همان كسانيند كه حق آل محمد ( ص ) را غصب كردند « 3 » . و در اعتقادات صدوق آمده كه شخصى از امام صادق ( ع ) از آيه « * ( وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ) * » سؤال كرد ، حضرتش در پاسخ فرمود : منظور شعراى داستانسرا هستند « 4 » . مؤلف : داستانسرايان يكى از مصاديق اين گونه شعرايند و گر نه معناى جامع آيه همان بود كه ما در ذيل آيه گذرانديم . و در الدر المنثور است كه ابن ابى شيبه ، از ابن مسعود ، از رسول خدا ( ص ) روايت كرده كه فرمود : بعضى از اشعار حكمت و پاره اى از بيانات ، سحر است « 5 » . مؤلف : جمله اولى از ابن ابى شيبه ، از بريده ، و از ابن عباس از رسول خدا ( ص ) نقل شده ، و نيز از ابن مردويه ، از ابو هريره از رسول خدا ( ص ) به اين عبارت روايت شده كه فرمود : بعضى از اشعار ، حكمت است و شعر پسنديده آن شعرى است كه در آن از حق يارى شود و چنين شعرى مشمول آيه نيست « 6 » . و در مجمع البيان از زهرى روايت كرده كه گفت : عبد الرحمن پسر كعب بن مالك برايم حديث كرد ، كه پدرش كعب بن مالك از رسول خدا ( ص ) پرسيد : درباره شعراء چه مىفرمايى ؟ فرمود : مؤمن تنها با شمشير جهاد نمىكند ، زبان او نيز شمشير

--> ( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 100 - 99 . ( 2 ) وسائل ، ج 5 ، ص 83 ، ح 3 . ( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 125 . ( 4 ) اعتقادات صدوق ، ص 105 . ( 5 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 101 - 100 . ( 6 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 100 .